Tüketiyorum O Halde Varım

Görmeyeli ne de çok özlemişim blogun kontrol panelini… Önce Rıdvan’ın sonra benim vizelerin bastırması sonucu ve hararetli proje çalışmaları nedeniyle bloga çok fazla bakamadık, dolayısıyla yazı da yazamadık. Ama artık buralardayız. Bugün aklıma esen konu bütünleşik pazarlama iletişiminin gelişmesiyle maruz kaldığımız mesaj bolluğu. Nedir bu bütünleşik pazarlama iletişimi? Bu olay halkla ilişkiler ve reklamcılığı birbirine yaklaştıran, teknolojiyi son damlasına kadar kullanan ve tüm reklam araçlarını senkronize vaziyette kullanan bir pazarlama tekniği. Bir mağaza açıldığı zaman önce kokteylinin yapılması sonra televizyonlara reklamlar verilmesi sonra bu reklamların dışarıdaki panolarda afiş olarak karşımıza çıkması nete girdiğimizde pop-up olarak pat diye karşımıza çıkıvermesi hep bundandır.

Fakat temel sorun şu ki; ardı arkası kesilmeyen bir mesaj trafiği arasında kalıyoruz  o reklamı dışarıdaki bir panoda görmekten, metroya giderken yürüyen merdivende dahi kısa reklamlar izlemekten, internete girdiğimde pat diye açılan reklam sayfalarıyla karşı karşıya gelmekten oluyor sanırım hiçbirşey yapmamama rağmen eve yorgun dönmem. Zaten bu mesaj bombardımanının temel mantığı bir şekilde bilinçaltına sızıp niyetiniz yokken dahi sizi satın alma davranışına yönlendirmek.

Gel gelelim ben bu kadar mesaja maruz kalmak istemiyorum ki yahu. Kafamı çevirdiğim her yerde reklamla karşılaşmak istemiyorum buna otobüs içindeki tutunma yerleri de dahil. Ama tabii bunlar yapılmazsa kapitalizm nasıl ayakta kalacak sonra yüksek kâr için pazar üretilmesi lazım bol bol tüketim lazım değil mi? Bunu atlamışım. Pazar üretimi kimi zaman daha önemli.

Ayrıca -özellikle medyanın şekillendirmesiyle- insanlarda şu tutum da yaratılmaya çalışılıyor. Sizin ortak olan özelliğiniz tüketmektir bireysel farklılığınızı sadece ne tükettiğinizi göstererek ortaya çıkartabilirsiniz. Tüketim kültürünün oluşturulmasının sana bana değil sermaye sahiplerine yararlı olacağı bilinci insnlarda bir şekilde oluşmalı. İnsanın tükettikleriyle değil medya gibi yapay olmayan “doğal” kültür öğrenme araçlarından öğrendikleriyle kültürünü oturtması dileğiyle.

Tüketimi körükleyen yegane unsurlardan bir tanesinin medya olduğu unutulmamalıdır.

İnsan tükettiğiyle farklı olmaktan çok kapitalizme hizmet eden bir çarkın dişlisinden farklı değildir.